Kad bih bila kao Frida

dana Feb6 2018

Frida je bila umetnica, revolucionar, invalid i pre svega žena čija ljubav nije poznavala granice. Upravo, iznad granica, bi se mogao opisati njen talenat ka slikarstvu, ali i ka životu. Talenat da se održi u životu koji joj nije baš bio naklonjen, jeste upravo ono što je ovu meksičku umetnicu učinilo posebnom.

Kao mala oboljeva od dečije paralize, zbog čega joj je leva noga bila tanja od desne. Međutim, taj deformitet vešto je prekrivala šarenim dugim suknjama ili haljinama. Sa nepunih 18 godina, doživela je saobraćajnu nesreću posle koje je operesina 32 puta i koja je ostavlja u krevetu četiri meseca. Upravo tada i uprkos depresiji, Frida počinje da slika.

Nekoliko godina kasnije se udaje za poznatog slikara i muralistu Dijega Riveru, i tu počinje njena tragedija. U narodu poznati, kao “slon i golubica”, zbog razlike u visini i građi, njihova ljubav bila je patološka.

Kada bi je pitali šta misli o ljubavi, Frida bi govorila da je u životu imala dva incidenta. Prvi, kada je pregazio tramvaj, a drugi, kada je upoznala Dijega. Što ju je više varao, ona ga je sve više volela. Svaku njegovu prevaru, Frida bi svetila takođe prevarom, čak i sa ženama. Sve to bi prenosila na svoje slike. A kada je francuski pesnik i kritičar, Andre Berton rekao da su njene slike nadrealističke, Frida je uzvratila rečenicom – “Moje slike su autobiografske, ja slikam život“.

Frida je naslikala 145 slika, od kojih više od 50 autoportreta. Bila je prva južnoamerička umetnica, čije je slika izložena u Luvru 1939. godine.  Zbog gangrene su joj odsečeni prsti na nogama, ali ni tada nije prestala da se svojom umetnošću bori za život. Umrla je u 47. godini od infekcije pluća, a taj dan je njen suprug Dijego Rivera proglasio za najtragičnijim u svom životu. Njena urna je izložena u kući u kojoj se rodila, tj u muzeju Plava kuća (La casa Azul), koji čuva Fridinu zaostavštinu.

Puno je još činjenica, koje su svedočanstvo borbe, otpora i neograničene ljubavi jedne žene, koja je za sobom ostavila veliko kulturno nasleđe. Međutim, koliko je velika i snažna njena ličnost, počinjem da shvatam tek posle posete izložbe “Frida Kahlo, više od mita“, otvorene nedavno u muzeju MUDEC u Milanu, a koja po prvi put ikada donosi radove i dela iz lične arhive ove umetnice.

Pisma, izvodi iz dnevnika, zapisi, fotografije, video materijali i još mnogo toga, po prvi put dosupna su milanskoj publici, zahvaljujući kuratoru izložbe Dijegu Sileu, među prvim kuratorima iz Evrope koji je nedavno posetio jedan od novije otkrivenih arhiva slavne umetnice u kući Azul.

Iako joj nije karakteristično, ime Frida znači “ona koja sa sobom nosi mir”. Jedno je sigurno, ostaće zauvek  simbol ženskog otpora, borbe i volje za životom. Njen lik i delo, svakako su više od samog mita, kao što je i naziv ove izložbe. Mnogi vole da se porede sa njom, a neki čak smatraju da su njena reinkrenacija, kao recimo Madona. Kako god bilo, kada bi svako od nas, na trenutak imao tu volju kao Frida, možda bi ovaj svet bio za nijansu bolji.

Tatjana Đorđević





Bez komentara, Comment ili Ping

Odgovori na “Kad bih bila kao Frida”


« UEFA Futsal: Orlovi bez sreće,Kazahstan u polufinalu

RSS trendovi

  • An error has occurred, which probably means the feed is down. Try again later.

RSS revije

  • An error has occurred, which probably means the feed is down. Try again later.

Arhiv

po datumu

po temi

Predlozi

STYLERS predstavlja

Kategorije

STYLERS Facebook